داشته ، در آسمان باقى است . و لكن اعتقاد شيخ عبد الوّهاب شعرانى اين است كه خداوند جسد او را در آسمان تلطيف فرموده ، به نحوى كه او را از طعام و شراب بىنياز نموده است ؛ مثل ملايكه . پس طعام عيسى در مدّت بودنش در آسمان ، تسبيح خداوند و شرابش تهليل او - جلّ و علا - است ؛ چنان‌كه ملايكه از طعام و شراب مستغنىاند . « 1 » اين كلام را در يواقيت و الجواهر ، در جواب كسى گفته كه در بودن عيسى در اين مدّت متمادّى بدون طعام و شراب اشكال كرده و بعد از آن ، از پيغمبر نقل نموده كه فرمود : « انّى ابيت عند ربّى يطعمنى و يسقينى » و به سوى نبىّ مرفوعا روايت نموده : در پيش از خروج دجّال ، به سه سال ، در سال اوّل آسمان ، ثلث بارانى را كه مىباريد ، نگاه مىدارد و زمين ، ثلث نباتى را كه مىرويانيد ، نگاه مىدارد و در سال دوّم ، دو ثلث و در سال سوّم نه قطره‌اى از آسمان باران ببارد و نه ذرّه‌اى از زمين گياه برويد . آن‌گاه اسماء بنت زيد عرض كرد : يا رسول اللّه ! ما آرد خود را خمير نموده ، آن‌را نان نمىنماييم تا وقتىكه گرسنه شويم ، در آن‌وقت به مؤمنين چه مىگذرد ؟ آن بزرگوار فرمود : مؤمنين را در آن‌وقت ، آن‌چيزى كفايت مىكند كه اهل آسمان را از تسبيح و تقديس بارى تعالى كفايت مىكند . اين ناچيز گويد : بنابر مضمون اين روايت كه او آن‌را نقل نموده ، مىشود كه در زمين هم ، به تسبيح و تقديس بارى تعالى ، مستغنى از طعام و شراب شود ؛ پس چرا اين را دربارهء حجّت خدا نمىگويند كه ملايكه ، تسبيح را از او و آبائش تعليم گرفتند ؟ و چرا خودش دربارهء جسد حضرت عيسى و بودنش بدون غذا و شراب در اين مدّت در آسمان ، به تلطيف قايل شده كه مخالف ظاهر مشهور ، ميان علماى عامّه و خاصّه است ؟

--> ( 1 ) . اليواقيت و الجواهر فى بيان عقائد الاكابر ، ص 568 .